Adalet Hanım Sarayda

Sevgili okur, tiyatroya hoş geldin. Oyuncular kim mi dedin? Başrolde Kral Hazretleri ve mafyası var. Adalet yok ama hayatı entrikalarla geçen, Adalet Hanım var.

Doktor Şükran depresyonda, Nefes Hanım kafeste. Hakim Fikret Bey, yalancı bahar gibi. Bunları benimle gelmen ve gerçekleri görmen için anlatıyorum. Sana, hiç bir şeyin göründüğü gibi olmadığını göstermek istiyorum. Gel benimle… Bak, on yaşındaki Gülabi’ye, gözlerine sürme çekmişler, tepside oynatıyor erkekler.

Berni, elinde çekiç heykel yapıyor. Bal tutan parmağını yalıyor, halk yiyecek ağaç kabuğu bulamıyor. Gel benimle, birlikte yürümeye devam edelim… Bakan Bey, “Kendi isteği ile alınan uyuz kaşıntı yapmaz,” diyor. Seni bilmem ama beni çok kaşındırıyor.

Hepimiz bu dünyaya hayatımızı iyi yaşamak için geldik. İnsanın en soylu duygularından biri olan aşkın bile, soysuzlaştığı bir dünyada nasıl iyi yaşayacağız? Gel benimle…

Biz doğarken, elimize verilen iple adalet motifi öremedik. Adalet olmadan namuslu, şerefli, haysiyetli olunamadığını Nefes anlatsın sana. Asıl anlatmak istediklerimi Doktor Şükran’dan dinle. Hayatı benden daha iyi analiz ediyor. Ne dersin? Gel benimle. Gel!