Adile

kum saatine doldurdum göçümü
yorgun ömür aktı üst fanustan / sanki uçurum
ve zaman
ters çevirdi kum saatini
kum yenilmedi rüzgârlara
ben de yenilmedim / yalnızca suskunum

ama haziranda gitmek zor
uzak unutuşlardan dönmeyebilirim
bakarsın küskün zaman gelir avuçlarına
gülün kırılmasını duyarsın sanki
ve habersiz bir özlem dolanır içinde
bağır sesine direnen sağır sokaklara

uzaklık haksızlıktır